۱۳۹۷-۰۶-۰۱
ما ایرانیها وقتی به سراغ خاطرات خود رفته و در گذشته کندوکاو می کنیم، بیش از هر چیز با یادآوری سینما خاطرات قدیمی خود را زنده می کنیم. حالا دیگر دهه شصتی ها و دهه هفتادی های جامعه ایران از زاویه دید فیلمهای سینمایی گذشته کشورشان را می شناسند و با روزهای تلخ و شیرین آن حس همذات پنداری دارند.
در روزهای سخت هشت سال جنگ، روزهای سخت بحران های اقتصادی دهه هفتاد و سال های ملتهب دهه هشتاد، سینمای ایران همچنان زنده و پابرجا مانده و مسیر خود در جهان را نیز آهسته و پیوسته پیموده است.
سینما در این سال ها پرده از روی خیلی از زشتی ها برداشته و زیبایی های زندگی را برای مان برجستهتر کرده است.
سینما است که می تواند با تلنگرهایش آگاه مان کرده و فرهنگ سازی کند.
مگر نه این که بیشتر ما سینمادوستان با فیلم های پیانیست و فهرست شیلندر به چهره زشت جنگ لعنت فرستادیم؟ مگر همه ما با فیلم ۱۲سال بردگی یا فیلم تولد یک ملت به فرهنگ زشت نژاد پرستی تأسف نخوردیم؟ یا با لیلی با من است و آژانس شیشه ای به وجهه دیگری از هشت سال جنگ ایران و عراق پی نبردیم؟ با فیلم های عباس کیارستمی به درک تازه ای از زندگی رسیدیم. با فیلم های اصغر فرهادی در دو راهی اخلاق و منعفت شخصی دچار تردید شدیم و ارزشهای مان را محک زدیم.
سینما آینه ای است که همه زشتی ها و زیبایی ها را بی کم و کاست در آن می بینیم.
و جشنواره فیلم سلامت هم در راستای استفاده از همین ظرفیت کار خود را آغاز کرد و تلاش کرد با بهبود روش زندگی ایرانیان و آگاهی دادن در زمینه سلامت کارکردی تازه برای این هنر دوست داشتنی پیدا کند.
جشنواره سلامت معتقد است پیش گیری بهتر از درمان است. این شعار آن قدر شنیده شده که ممکن است کلیشه ای به نظر بیاید اما واقعیتی انکارناپذیر است.
جشنواره فیلم سلامت حالا در سومین سال تولد خودش قد کشیده، رشد کرده و جای خودش را میان دل هنرمندان و مردم باز کرده است. این ادعا به استناد آمار بالای فیلم های رسیده و استقبال چشمگیر مخاطبان است.
جشنواره فیلم سلامت که تنها جشنواره فیلم تخصصی حوزه سلامت در ایران است در نگاه اول بسیار آرمان گرایانه به نظر می آمد اما امروز حتی از چشم انداز اولیه برگزار کنندگانش هم فراتر رفته است.
حالا می توانیم به جرئت بگوییم دیگر جشنواره ایده بنیان گذارانش نیست، بلکه جشنواره مردم و فیلم سازان است و صاحبش کسی نیست جز هنرمندان دغدغه مند کشور که به نیت جشنواره سلامت فیلم می سازند تا حال مردم کشورشان را خوب کنند.
